Klusjes doen: zo leert je kind plannen

Vooruitdenken, beslissingen nemen, een aanpak bedenken …. allemaal vaardigheden die belangrijk zijn voor het ontwikkelen van zelfstandigheid bij kinderen. Maar deze capaciteiten ontstaan niet van de ene op de andere dag. Sterker nog, plannen en organiseren zijn complexe vaardigheden die gedurende de gehele kindertijd en adolescentie in ontwikkeling zijn. Onderzoek heeft aangetoond dat wanneer kinderen van jongs af aan gestimuleerd worden om deze vaardigheden te trainen, dat het kinderbrein zich daarop aanpast. Met andere woorden, hoe meer je oefent, hoe beter je wordt. Als opvoeder kun je kinderen helpen bij het ontwikkelen van planningsvaardigheden door ze klusjes te geven.
Het doen van klusjes doet een beroep op verschillende denkprocessen, zoals het inschatten van tijd, bedenken van een aanpak, nemen van beslissingen, enzovoort. Daarnaast leert het kind om te gaan met verantwoordelijkheden en samenwerken of afstemmen met anderen.

Maar vanaf welke leeftijd geef je een kind klusjes? En welke taken zijn wel en niet geschikt voor kinderen? Hieronder vind je voorbeelden van klusjes die geschikt zijn voor verschillende leeftijdsgroepen.

3 – 5 jaar
• schoenen op een vaste plek neerzetten
• jas ophangen aan de (kinder)kapstok
• helpen met opruimen van speelgoed
• helpen met sorteren (bestek, vuile was, papier)
• post van de deurmat pakken en op tafel leggen

6 – 9 jaar
• helpen met tafel dekken of afruimen
• helpen met afdrogen
• samen de was ophangen
• planten water geven
• huisdier eten geven
• vuile kleding in de wasmand doen
• WC-rol vervangen

10 – 13 jaar
• bereiden van een eenvoudige maaltijd (ei bakken, tosti maken, simpele cake bakken)
• stofzuigen
• auto wassen
• hond uitlaten
• kamer opruimen
• eigen broodtrommel klaarmaken
• konijnenhok schoonmaken
• boodschappen opruimen
• vaatwasser in- en uitruimen

14 – 17 jaar
• boodschappen doen
• bed verschonen
• maaltijd bereiden
• oppassen op jongere broertje of zusje
• vloer dweilen
• grasmaaien
• vuilnis verzamelen en buiten zetten


Geschreven door: dr. Diana Smidts, GZ-psycholoog